اشاره: این روزها و به هر جایی که قدم می گذاری و به هر محیطی که وارد می شوی و با هر کس که هم کلام می شوی امکان ندارد از گرانی های اخیر صحبتی به میان نیاید. گرانی که نقل محفل و مجلس این روزها شده است کاملا  با تار و پود زندگی همه آمیخته. حتی خردسالان و کودکان که نباید دغدغه ای جز بازی و شادمانی داشته  باشند با  زبان کودکانه خود از گرانی صحبت می کنند. دختران و پسران جوان دچار یاس و نا امیدی از آینده خود شده اند. پدران شرمنده خانواده خود شده و مادرها هم سعی می کنند حداقل نان  و پنیر سفره خانوار را حفظ کنند.

جایی نیست که گلایه مردم  از گرانی های سرسام آور اخیر را نشنویم. آنها معتقدند دولت به وعده های خود عمل نکرده است و راس همه این مشکلات  را دولت می دانند. این در حالی است که نوبخت، سخنگوی دولت با اشاره به گرانی های اخیر گفته است؛ “اینکه عده ای بیایند و جیغ و داد گرانی سر دهند، نه درست است و نه منصفانه”
کارشناسان اقتصادی حامی دولت نیز می گویند: تحریم ها موجب شده که مبادلات ارزی کشور ما دچار مشکل شود. در حال حاضر هم  بعضی از کارشناسان حامی دولت تاکید دارند که  باید سیاست رهاسازی قیمت ها به صورت اجرایی فراگیر شود! با ذکر این مقدمه با تنی چند از شهروندان در این زمینه گفتگو کرده ایم که در ادامه نظرات و درخواست های آنها می آید.

 

نظرات خواندنی مردم  نسبت  به گرانی ها

– شرم نمی کنید؛ گوجه کیلویی ۵ هزار تومان شده است. سیب زمینی هم این  روزها  با قیمت خود برای سفره های مردم ناز می کند. من یک خانواده چهار نفره دارم و یک کارگر بیشتر نیستم حتی اگر بخواهم هزینه های یک املت ساده  را هم متقبل شوم با تخم مرغ ۷۰۰ تومانی و نان ۱۰۰۰ تومانی و گوجه ۷ هزار تومانی به طور میانگین باید ۱۰۰۰۰تومان هزینه کنم و اگر همین غذای ساده قوت هر شب خانواده من باشد ببینید چه بر سر سفره ما آورده می شود.

– من یک کارمند هستم که با حقوق ماهی یک میلیون تومان و اجاره ۵۰۰ هزار تومان و پیش پرداخت ۵میلیون تومان و قبض گاز۱۰۰ هزار تومان و قبض برق ۶۰ هزار تومان آخر بگویید از کجا بیارم. چرا تدبیری نمی اندیشید؟
– به خدا زندگی ام دارد از هم می پاشد. چهار ساله که دختری را به عقد خود در آورده ام ولی هنوز نتوانسته ام او را به خانه و زندگی ام بیاورم. از کجا بیاورم هزینه های هنگفت مراسم عروسی را بپردازم. در آغاز جوانی احساس پیری می کنم!

– من نمی دانم چرا زمان خرج کردن می رسد از واحد دلار استفاده می کنند اما وقتی حرف از حقوق می شود از واحد ریال استفاده می کنند؟

خط قرمز فقر

تورم افزایش پیدا کرده و قدرت خرید مردم کاهش یافته است و افراد بیشتری به جمعیت زیر خط فقر افزوده می شوند و با افزایش تعداد فقرا گره های اقتصادی کورتر می شود. زمانی که خانوارها نمی توانند مایحتاج خود را در ردیف های مختلف هزینه ای تامین کنند زیر خط فقر  به سر می برند، در شورای عالی کار حداقل های زندگی با عنوان سبد معیشت محاسبه می شود  یعنی براساس حداقل خوراکی های مورد نیاز بدن که از سوی وزارت بهداشت براساس ۳۳۰۰ کالری برای بزرگسالان و ۱۸۰۰کالری برای کودکان اعلام می شود همچنین با درنظر گرفتن  قیمت آشامیدنی ها و محاسبه سهم سایر اقلام  در سبد معیشت رقم سه میلیون و ۴۵۰هزار تومان خط فقر به شمار می رود  که این رقم  اختلاف ۵۰ هزار تومانی را با رقم اعلام شده از سوی برخی اقتصاددانان نشان می دهد. وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی متولی اصلی حمایت از خانواده هایی است که زیر خط فقر زندگی می کنند اما در کمال تأسف در قوانین بودجه ای برای این وزارتخانه بابت حمایت از خانوارها درنظر گرفته نشده است  ضمن اینکه  سیاست های اشتباه سالیان گذشته مبنی بر اعطای یارانه به اقشار کم درآمد و نحوه توزیع  یارانه کمکی به فقرزدایی نکرده است.

 

این حق مردم نیست

مردم شریف ایران همواره و در همه صحنه ها پای نظام ایستاده اند و هیچ گاه پشت مسئولان  را خالی نکرده اند. این مردم برای حفظ آب و خاک این کیان شهید داده اند، جانباز و ایثارگر تقدیم کرده اند، اسیر داده اند و هر نوع فداکاری را  به انجام رسانده اند پس حقشان نیست که زیر خط فقر به سر ببرند. با این وجود هنوز صبور هستند دولت مردان دست بجنبانید و به داد مردم برسید.