با آغاز سال تحصیلی و در نخستین روز از مهر، هزاران دانش آموز در چهار گوشه استان به شوق آموختن، روانه مدارس می شوند. اما در این میان برخی از مدارس استان به ویژه در مناطق محروم از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند. اغلب مدارس در این مناطق قدمت بسیار بالایی دارند و هر لحظه امکان فروریختن ساختمان مدرسه آن هم در منطقه زلزله خیزی همچون آذربایجان وجود دارد، آیا تدبیری ویژه برای پیشگیری از این فاجعه اندیشیده ایم؟

۷۵۰۰ مدرسه فرسوده در آذربایجان شرقی

یک ماه قبل بود که مدیرکل نوسازی مدارس آذربایجان شرقی در گفتگو با خبرنگاران از وجود هفت هزار و ۵۰۰ کلاس درس که عمر مفید خود را از دست داده و فرسوده هستند خبر داد.

محمدرضا عیدی وضعیت مدارس فرسوده استان را غصه دار اعلام کرد و گفت: ۲۴هزار کلاس درس در استان آذربایجان شرقی وجود دارد که از این تعداد هفت هزار و ۵۰۰ کلاس عمر مفید خود را از دست داده اند.

وی با اشاره به کلاس های در دست احداث گفت: امسال ۴۱۲ کلاس درس در قالب ۶۸ پروژه آماده تحویل خواهد بود که ۵۰ باب مدرسه توسط خیرین و مشارکتی بوده و ۱۸ پروژه نیز دولتی است.

عیدی مشارکت خیرین در فعالیت های مدرسه سازی را خوب و مثبت ارزیابی کرد و افزود: خیرین در جشنواره بیستم ۸۶۳ میلیارد ریال مشارکت کرده اند که نسبت به جشنواره نوزدهم ۲۰درصد افزایش داشته است و این جشنواره با رویکرد «رویش نیک اندیشان جوان» بود که حرکت خوبی از سوی خیرین جوان انجام گرفت.

وی با تایید  وجود مدارس کانکسی در استان خاطرنشان کرد: استان آذربایجان شرقی هم از وجود مدارس کانسکی مستثنی نیست و  اکنون حدود ۳۰۰ کلاس درس کانکسی در استان وجود دارد و این اجتناب ناپذیر است چراکه در مناطق صعب العبور یا مدارس کم دانش آموز برای دو نفر احداث ساختمان در اولویت نیست.

مدیرکل نوسازی مدارس آذربایجان شرقی ادامه داد: تلاش می کنیم تعداد مدارس کانکسی استان را به حداقل برسانیم و در این زمینه با تلاش خیرین، ۳۱ مدرسه کانکسی به مدرسه ساختمانی تبدیل شده و این موضوع در اولویت قرار دارد.

وی از کاهش ۴۰ درصدی اعتبارات عمرانی نوسازی آذربایجان شرقی خبر داد و افزود: در بودجه ۹۷ اعتبارات عمرانی نوسازی کاهش دارد که این کاهش در استان حدود ۴۰ درصد است و ما برای جبران این کاهش  خیرین بزرگوار را به یاری و کمک دعوت می کنیم.

 

کمبود اعتبار

هر زمان که رسانه ها موضوع فرسودگی مدارس را پیگیری می کنند با یک جواب کاملا آشنا مواجه می شوند و آن هم کمبود اعتبار است که هم سازمان آموزش و پرورش استان از نبود آن می نالد و هم اداره کل نوسازی مدارس جایش را خالی می بیند و در نهایت توپ مدارس تخریبی به زمین خیران پاس داده می شود که البته نباید از بزرگواری و همت والای این عزیزان به ویژه در آذربایجان شرقی غافل شد! و اینجاست که  باید گفت  همه چیز به شانس و اقبال بستگی دارد؟! یا باید دعا کنیم زمین لرزه نیاید و باد و طوفانی نخیزد و یا در روزهای غیر روزهای مدرسه اتفاق افتد. البته ذکر این نکته نیز ضروری است که اداره کل آموزش و پرورش کار ساخت و ساز مدرسه  را بر عهده ندارد و فقط یک  بهره بردار است.

اما سلامت و حفظ جان دانش آموزان مساله ای است که کمبود اعتبار و بودجه نمی شناسد و باید در اولویت قرار بگیرد. به نظر می رسد در شرایطی که مصوبات و اعتبارات دولتی ناتوان از دفع محرومیت به ویژه در بحث مدارس مناطق محروم استان است، ما رسانه ها هم باید مانند نهادهای متولی دل به نقش آفرینی خیران و حمایت آنها از تحصیل دانش آموزان خوش کنیم.

نتایجی که روی کاغذ می ماند

اگر چه سال هاست، دولت های مختلف از ضرورت تحقق عدالت آموزشی به منظور توجه بیشتر به وضعیت تحصیل دانش آموزان در مناطق محروم سخن می گویند اما مصوبات و نتایج صرفا روی کاغذ باقی می ماند و داستان محرومیت همچنان ادامه دارد.

شیوا صفری