گرانی واژه‌ای است که این روزها نقل محافل شده است؛ در تاکسی،‌ اتوبوس، مهمانی‌های خانوادگی، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها و حتی محافل ادبی و هنری یک پای صحبت مردم وضعیت نامطلوب اقتصادی کشور و جیب های خالی مردم است که این روزها مغلوب قیمت ها شده است!

با این که اعتقاد داریم همه چیز از گرانی دلار آغاز شد، اما هنوز دلار گرانِ گران نشده بود که تاکسی‌ها خودسرانه از مردم پول بیشتری گرفتند، بازار طلا به شدت تحت تاثیر قرار گرفت، بازار ارزاق ابتدا با کمبود و سپس با افزایش قیمت مواجه شد و… و در همان روزهای نخست افزایش ناگهانی قمیت دلار، حتی مصالح‌فروشی‌ها، لاستیک فروشی‌ها، قصابی‌ها، میوه فروشی‌ها و … را تحت تاثیر قرار داد و آنها یا اجناس خود را عرضه نکردند یا به قیمت گران‌تر به مردم فروختند. این شرایط به تدریج بر بازار حاکم شد تا جایی که اکنون دیگر تنها مردم نیستند که زیر فشار گرانی کمر خم کرده‌اند بلکه کسبه و بازاریان نیز بسیار نگران اوضاع هستند. هرکه کالایی داشت از ترس آنکه ناچار است چند روز دیگر، گران‌تر آن را بخرد و در مغازه خود جایگزین کند، یا از عرضه آن خودداری کرد یا بدون آنکه گران خریده باشد، گران فروخت. این تفکر از یک‌سو و اقدام برخی مردم در هجوم به بازار و خرید بیش از حد نیاز به هوای اینکه چند روز آینده اجناس گران‌تر می‌شود، بر آشفتگی بازار افزود.

بازار پائیزه در کشور و به تبع آن در تبریز با مردمان نامهربان شده است! مردم توان خرید ندارند و کسبه هم از رکود می نالند! قیمت ها هم که برای خود دنیایی دیگر دارند؛ تا جایی که در دو مغازه کنار هم بعضاً شاهد تفاوت فاحش در قیمت یک کالای مشابه هستیم!!

سرگردانی در میان قیمت ها

یکی از شهروندان می گوید: چند شبی است برای خرید لباس پاییزه کودکان به فروشگاه های شهر مراجعه می کنم اما برای خرید با مشکلات فراوانی از قبیل جنس نامرغوب، طرح ها و قیمت های غیر مناسب و کیفیت پایین مواجه شدم که سبب شد خرید نکنم.

این شهروند تبریزی اظهار می کند: در برخی فروشگاه ها اجناسی به چشم می خورد که طرح مناسبی ندارند و نمی توان آن را برای کودک خرید، در خیلی از مراکز فروش هم که لباس مناسبی وجود دارد قیمتش بسیار بالاست که از توانایی خرید ما خارج است.

وی می افزاید: با توجه به شرایط بازار پوشاک پاییزه نیاز به حضور بازرسان در بازار به شدت احساس می شود و باید به این مهم توجه ویژه ای داشت چون شرایط اقتصادی امروز بسیار حساس است و بسیاری از مردم توان خرید لباس پاییزه یا زمستانه برای فرزندانشان ندارند بنابراین اگر نظارت ضعیف باشد بدون تردید اندک توان موجود نیز از مردم سلب خواهد شد.

شهروند دیگری می گوید: هر سال برای رفع مشکلات خریداران پوشاک وعده هایی داده می شود که امسال مشکلات نه تنها کاهش نیافته بلکه افزایش هم پیدا کرده است، زیرا به راحتی می توان بی ثباتی در قیمت ها را دید و شاهد این بود که هر فروشنده ای به دلخواه خود قیمت گذاری می کند.

«مرندی» می افزاید: شرایط خرید یک لباس نباید آن گونه سخت باشد که والدین شرمنده فرزندانشان شوند و در فصل های سرد سال شاهد بیماری آنان به دلیل نبود لباس مناسب باشند پس بهتر است بخش دولتی اگر می تواند برای لباس های زمستانی یارانه ای تعیین کند تا هر کودکی بتواند در این دو فصل سرد سال لباس گرم به تن داشته باشد.

وی اضافه می کند: ایجاد ثبات در قیمت های بازار لباس، تعیین یارانه برای خانواده ها یا تولیدی ها حتی ایجاد تولیدی های دولتی با قیمت پایین تر می تواند راهکارهایی باشد که به بازار پوشاک ثبات دهد و مانع شرمندگی خانواده ها مقابل فرزندانشان شود.

یکی دیگر از شهروندان تبریزی بیان می کند: در عرضه قیمت  پوشاک فصل های سرد، ثباتی به چشم نمی خورد. به عنوان مثال تهیه دستکش در هر فروشگاه قیمت متفاوتی دارد و این سبب سر درگمی خانواده ها می شود به همین دلیل باید اتحادیه پوشاک با جدیت کامل وارد عمل شود و ثبات را در قیمت ایجاد کند.

«سرحدی» می گوید: طی روزهای اخیر در راستای خرید لباس گرم برای کودک دو ساله ام بارها به فروشگاه های شهر مراجعه کردم اما قیمت هایی بر روی اجناس به چشم می خورد که باور آن برای خریدار سخت است زیرا شلوار نوزاد قیمتی بیش از ۴۰ هزار تا ۵۰ هزار تومان داشت در حالی که در برخی از فروشگاه ها لباس مردانه نیز با همین قیمت ارائه می شد و این تفاوت قیمت ها قابل باور نیست.

نرخ هزینه های جانبی روی قیمت پوشاک

یکی از فروشندگان در این باره می گوید: با شرایط اقتصادی امروز فروشندگی مشکلات بسیاری دارد، چون ممکن است کالایی را با قیمتی بالا برای فروش در فروشگاه عرضه کنند و روز بعد قیمت آن جنس کاهش پیدا کند در این صورت فروشنده متحمل ضررهایی می شود و طبیعی است که آن را با قیمت خریداری شده به فروش برساند تا ضرر مالی نکند این مشکل در بازار پوشاک خودنمایی می کند.

وی اظهار می کند: لباس های پاییزه نیز همچون پوشاک دیگر تفاوت هایی در جنس و نوع دارد که براساس آن ها قیمت گذاری می شود، بنابراین اگر تفاوتی در قیمت وجود دارد فروشنده مقصر نیست زیرا آن قیمت از سوی تولیدی ارائه شده است؛ پس اگر تولیدی لباس را با قیمت کمتر بفروشد، فروشنده نیز آن را ارزان تر خواهد فروخت و این غیرمعقول است که فروشنده با قیمتی کمتر از قیمت تولیدی جنس را عرضه کند.

وی می افزاید: ثبات قیمت در فروشگاه های لباس نیاز به ثبات قیمت در تولیدی ها دارد اگر تولیدی لباس را با قیمتی ثابت و ارزان ارائه دهد در فروشگاه نیز ارزان به فروش می رسد بنابراین اگر یارانه تولید به تولیدی ها یا فروشندگان اختصاص پیدا کند می توان گفت ایجاد ثبات قیمت در بازارهای کشور انکارناپذیر است.

فروشنده دیگری می گوید: فروشنده باید با فروش جنسش در ماه هزینه هایش را تامین کند از این رو باید قیمتی را بر اجناسش بچسباند که حداقل کرایه فروشگاه، قبوض و هزینه های شخصی را فراهم کند بنابراین اگر قیمتی بالاتر ارائه می شود دلیلش نمی تواند جز این مشکلات باشد.

وی اذعان می کند: امروزه بازار پوشاک رو به کسادی رفته است و خرید و فروش در بازار کمتر رخ می دهد به همین دلیل فروشندگان نیز به دلیل مخارج ماهیانه ناگزیر به افزایش قیمت ها هستند تا بتوانند حداقل کرایه فروشگاه را تامین کنند و اگر در برخی مناطق شهر اجناس ارزان تر ارائه می شود دلیل آن پایین بودن کیفیت اجناس است.

به گفته وی فروشنده ها مجبور هستند برای فراهم کردن مخارج جانبی قیمت اجناس را افزایش دهند و اگر این اقدام انجام نشود ورشکست می شوند بنابراین نمی توان در گرانی های بازار پوشاک، آنان را مقصر دانست. اگر از سوی دولت برنامه ای برای رفع این موضوع تدوین نشود مشکلات موجود در سال های آینده افزایش می یابد.

گزارش از: شیوا صفری