خبر صبح/ چند روزی است که مدام متنی در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود که به مردم توصیه کرده هسته‌های هلو و زردآلو، گیلاس و آلبالو را در طبیعت بریزند تا ایران جنگل شود! من هم فکر می‌کنم اگر بشود، چه می‌شود! هم ایران پر از جنگل می‌شود، هم مانع از سرازیر شدن سیل می شود و از همه مهم تر ما از دست این سوپری های سرکوچه راحت می‌شویم که قیمت میوه‌هاش، بر خلاف بقالی نارمک، با بقالی کاخ الیزه برابری می‌کند!
نویسنده این متن احتمالا همان کسی است که دو-سه سال پیش با دانه‌های زیره و گشنیز می‌خواست بیابان‌ها را سر سبز کند. وقتی دید که ایده‌اش آنچنان موفق بود که با سرسبز شدن بیابان‌های ایران ابرها هم آمدند و طبق نظریه آقای رئیس تا سبزی را دیدند از خود بیخود شدند و مدام می ریزند، پس بهتر است مرحله دوم پروژه اش را هم کلید بزند تا به زودی با افزایش جنگل‌های مثمر، هم ایران را از شر کمربند خشک کره زمین نجات دهد و هم اقتصاد ما را از وابستگی به فروش نفت رها سازد!
و اما! مردم ما خوشبختانه این کار را خوب بلدند و دهه‌ها است که اجرا می‌کنند! وقتی پوشک بچه‌ و دستمال کاغذیشان را بی وقفه در طبیعت رها می‌کنند، فکر کردید هسته گیلاس و خرما و آلبالو و هلویشان را کجا می‌ریزند؟ کافی است سرتان را برگردانید و خاک را به هم بزنید تا دلتان بخواهد از این هسته‌ها یافت می‌شود. 
 اما درختان مثمر گونه‌های اهلی هستند. گونه‌های اهلی به جز موارد استثناء به خودی خود در طبیعت وحشی امکان رشد و رقابت ندارند. آنها به آب و خاک مناسب و مراقبت احتیاج دارند، آن هم در ایران که کشوری خشک با بارندگی نامنظم است گونه‌های دست کاشت شانس بسیار اندکی برای بقا دارند. هر گیاهی بتواند بدین گونه در طبیعت تکثیر شود، مهاجم و خطرناک است.
 اینکه کسی مدعی است در فلان کشور تایلند چه کردند و چه شد، اینها خرافات مجازی است و کسی هم از شما منبع معتبر علمی نمی‌خواهد، حتی ارزش جستجو هم ندارد. هر چند ما یک جستجویی کردیم و حتی منبع غیر معتبری در مورد آن هم وجود نداشت.
 طبیعت کشور ما دارای یکی از غنی‌ترین بانک‌های بذری خاک (Seed Bank) است. منبع تامین کننده بانک بذری علاوه بر گیاهان خودروی یک منطقه، ده‌ها عامل مانند باد، پرندگان، پستانداران، حشرات و حتی دام‌های اهلی و انسان، جریان آب و سیل می‌باشد. اگر بانک بذری در اثر دمای بالا کشته نشود (مانند کویر لوت)، در همه نقاط ایران همه نوع بذر و هسته‌ای در خاک وجود دارد. این طبیعت است که انتخاب می‌کند، کدام جوانه بزند و کدام رشد کند.
 به همه عاشقان طبیعت ایران توصیه می‌کنیم که ساده ترین راه حفظ درختان و گیاهان تغییر رفتار ما انسان‌ها با آنها است. اگر کوشت کمتری بخورید، آنوقت دام‌ها نهال‌های بلوط‌های زاگرس و درختان شمال را نمی‌خورند و آنها به درخت تبدیل می‌شوند. اگر هر سال مبلمان و کابینت خانه‌تان را عوض نکردید، آنوقت درختی برای ساخت مبل جدید قطع نمی‌شود. اگر کمتر سوار خودرو شدید، آنوقت گازهای گلخانه‌ای افزایش پیدا نمی‌کند و دولت و مافیای خودرو بهانه ندارند تا بستر رودخانه را اتوبان کنند، جنگل‌ها را از بین ببرند و مدام خودرو روانه بازار کنند و به ترافیک شهر و آلودگی هوا بیافزایند. اگر در ظروف یکبار مصرف غذا نخوردید و استفاده پلاستیک را در زندگی خود قطع کنید، آنوقت زیبایی‌های طبیعت و دریاها در کثافت ما پنهان نمی‌شود. اگر زباله خود را در طبیعت رها نکردیم آنوقت طبیعت فرصت نفس کشیدن پیدا می کند.
 رخداد سیل در کشور و به دردسر افتادن صدها هزار هموطن، فرصتی است که همه با هم از مسئولین بخواهیم حق حیات رودخانه‌ها را به رسمیت بشناسد و از مهندسی‌های غلط و بازی با رودخانه‌ها دست بردارند. از مسئولین بخواهیم زمین خواران، رودخانه خواران و جنگل خواران را محاکمه و تصرفات غیرقانونی آنها را با خاک یکسان کنند. رودخانه، خانه رود است، نه بستر‌ی برای ساختن جاده، پارک، استخر پرورش ماهی، رستوران، ویلا، شهرک و معدن شن و ماسه. در کشور خشک ایران، با بارندگی نامنظم، این رودخانه‌ها هستند که مانند شبکه رگ‌های بدن، به دورترین نقاط حوضه آبریز، آب می‌رسانند، درمسیر خود درختان را آبیاری می‌کنند و اضافه‌اش را هم جذب سفره‌های آب‌های زیر زمینی می‌کنند. خواهشمند است به جای انتشار مطالب کذب شبکه های اجتماعی و شایعات فراوان آن مقداری تفکر کنیم.

حسین آخانی