بیشترین تغییرات در شخصیت کودکان مربوط به خردسالی می‌شود، مرز سه سالگی زمانی است که کودک شروع به حرف‌زدن و تعامل با دیگران می‌کند و بازه‌ای مهم برای تربیت و نهادینه‌کردن مباحث فرهنگی در کودکان می‌شود. در حقیقت ریشه تربیت (از جمله تربیت شهروندی) در خانواده است، شاخ و برگ‌هایش در مدرسه و میوه و ثمره آن در جامعه دیده می‌شود. البته آموزش به کودک نباید مستقیم و خارج از حد و توان او باشد، بهتر است به جای تمرکز روی آموزش، روی تربیت کودکان برنامه‌ریزی کنیم. آموزش، برنامه‌های رسمی و مستقیم با زمان مشخص را تداعی می‌کند ولی تربیت یک مسئله چند بعدی است که به‌صورت غیرمستقیم انجام می‌شود.

خبر صبح؛ محسن اصغری – روش درست این است که پدرو مادرها را پرورش بدهیم و انگیزه‌های رعایت فرهنگ شهروندی را در آن‌ها بپرورانیم و آموزش‌های شهروندی را به آن‌ها ارائه کنیم. وقتی این موضوع در خانواده شکل گرفت، وقتی که پدر و مادر به همراه کودکشان به پارک می‌روند، در خیابان عبور و مرور می‌کنند یا وقتی می‌خواهند خانه‌ای بسازند، از خدمات شهری استفاده کنند، کودک تماشا می‌کند و از پدر و مادرش الگو می‌گیرد. فرزندان می‌بینند که مثلا امروز چطور با پدر و مادر از خیابان رد شدیم، چطور از وسایل عمومی پارک استفاده کردیم، چطور یک مسئله شهری را پیگیری کردیم، بچه‌ها متوجه می‌شوند و الگو می‌گیرند. پس در گام اول ما باید خودمان را به عنوان الگوهای درست، رشد بدهیم و مطمئن باشیم بچه‌ها می‌بینند و نه تنها می‌بینند بلکه لمس می‌کنند و خوششان می‌آید. اینکه یک کودک از موضوعی خوشش بیاید، باعث می‌شود در آینده به آن پایبند باشد، مثلا اگر افتخار کند به اینکه پدرش قوانین را رعایت می‌کند، به اینکه پدرش یک همسایه خوب است، افتخار کند به اینکه مادرش گلدانی پشت پنجره می‌گذارد تا محله‌شان زیبا شود، خودش هم در بزرگ‌سالی آن رفتارها را تکرار خواهد کرد.

کار رسانه‌ها، شهرداری و سایر نهادهای فرهنگی هم این است که والدین را در این‌باره توانمند کنند، باید پرسید چند برنامه در فرهنگ‌سراها و رسانه‌ها برای توانمندسازی خانواده (که مسئول تربیت نسل آینده جامعه هستند) برگزار شده است. بعد از آن باید به سراغ مدرسه و آموزش و پرورش رفت تا آموزش‌های شهروندی را در دل دروس جا بدهند، آن هم نه به صورت خشک، بلکه به صورت مشارکتی، در قالب اردو، مسابقه، تئاتر، عکاسی و برنامه‌های دیگر، به طوری که جنبه تعاملی و عملی داشته باشد و در جان کودکان بنشیند، باید درک کنیم که فرهنگ تزریق کردنی نیست، بلکه باید در وجود افراد پرورانده شود.

٨- ٢ سال؛ آموزش مهارت‌ زندگی

٢سال به بالا؛ آموزش نقاشی

٨- ٣ سال؛ آموزش مهارت‌های شهروندی و اجتماعی

۴ سال به بالا؛ آموزش مهارت‌های ورزشی

٧- ۵ سال؛ آموزش احترام به قانون