خبر صبح؛ علی کرد – رسانه‌‌ها امروز وارد خصوصی‌ترین مکان‌‌ها و زمان‌‌های هر شخص شده‌اند و به مهم‌ترین ابزار کار، اطلاع‌رسانی و سرگرمی تبدیل گشته‌اند. اما سؤال مهم آنجاست که با وجود گونه‌‌های مختلف و گسترۀ وسیع ابزار‌های رسانه‌ای انتخاب ما و تقسیم وقتمان بین آن‌ها چگونه باید باشد.
١. شاید چنین تصور کنید که در دنیای فعلی دیگر روزنامه خواندن و رفتن به‌سراغ هفته‌نامه‌ها و ماه‌نامه‌‌ها کار به‌صرفه و عاقلانه‌ای نیست. ممکن است این سؤال برایتان پیش بیاید که روزنامه کدام نیاز ما را می‌تواند برآورده کند که دیگر رسانه‌ها مانند شبکه‌‌های اجتماعی موبایلی از پس آن برنمی‌آیند. پاسخ را باید در تأمل بیشترِ روزنامه و مطبوعات جستجو کرد. درست است که در دنیای امروز فقط چند دقیقه پس از هر حادثه‌ای با انبوهی از داده‌‌‌ها دربارۀ آن مواجه‌ می‌شویم، اما همان‌طور‌که سرعتِ رسانه‌‌های اجتماعی بسیار بالاست عملا دقت و صحت هم در بسیاری از موارد فدا می‌شود، اما روزنامه به‌دلیل آنکه معمولا چند ساعت فرصت برای موضع‌گیری دارد و همچنین برای حفظ مخاطبانش باید تحلیل و اخبار دقیق و خدشه‌ناپذیر ارائه کند می‌تواند منبعی مطمئن باشد.
٢. همچنین روزنامه‌ها، هفته‌نامه‌‌‌‌‌‌ها و ماه‌نامه‌‌ها معمولا زمینۀ اندیشگانی مناسبی برای مخاطبانشان فراهم می‌آورند و از سطحی شدن آن‌ها جلوگیری می‌کنند. اما کج‌کارکرد‌های این رسانه‌ها نیز به‌شدت گسترش یافته است. هرکدام از ما ممکن است در برخی گروه‌‌ها عضو باشیم و یا آنکه به‌جای استفاده از پیامک ازطریق پیام‌رسان‌‌ها با دوستان خود ارتباط برقرار کنیم اما متأسفانه همین استفاده‌‌های به‌واقع مهم سبب به‌وجود آمدن نوعی ترسِ سوءرفتارگونه در بسیاری از ما شده است. حتماً بسیار مواجه شده‌اید با کسانی که هر چند ثانیه یک بار گوشی همراه خود را از جیبشان درمی‌آورند و یا آنکه حتی حاضر نیستندگوشی را در جیبشان بگذارند و مدام در حال رجوع به شبکه‌‌های اجتماعی هستند. نام این بیماری (FOMO (fear of missing out یا «ترس ازدست دادن اطلاعات در فضای بیرون از محیط شخصی» است؛ به‌عبارتی شخص هر لحظه احساس می‌کند که اتفاقی در محیط بیرون افتاده‌ که او از آن بی‌خبر است. درواقع استفاده از گونه‌‌های مختلف رسانه‌‌ها و دقت در جلوگیری از آثار سوء آن‌‌ها و مدیریت زمان خانواده درمقابله با آن‌ها می‌تواند بسیاری از مشکلات ناشی از وسایل ارتباطی را کاهش دهد و جلوی آن را بگیرد.