خبر صبح/ فرزانه اسدزاده: صدای شلوغی کوچه های تبریز و سایر شهرهای آذربایجان از بچه مدرسه ای هایی که فارغ از هیاهوی اطراف خود، در حال بازی و خاطره سازی هستند، بیشتر از هر چیز دیگر بوی تابستان، را به مشام می رساند. اینان به فکر تحریم های آمریکا که هر لحظه رنگ و بوی خشن تری به خود می گیرد، نیستند! وضعیت اقتصادی جامعه فرقی در شور و نشاط کودکی شان نمی کند! شاید آلودگی محیط زیست و خشکی دریاچه ارومیه و قطع ناجوانمردانه جنگل های آذربایجان هم تاثیری در رفتار فعلی شان ندارد! این دسته دست به هر کاری می زنند تا اوقات فراقتشان را به نحوی پر کنند. حالا در این میان بگذریم از تعدادی که اغلب به خواست والدین تن به کلاس های مختلف می دهند تا ساعاتی از اوقاتشان را در فضای آموزشی بگذرانند، ولی حتی با این شرایط نیز دغدغده های زمان تحصیل را ندارند، بنابراین سعی دارند تا به قول ما بزرگ ترها خوش بگذرانند!! فارغ از این مقوله که” اطلاق اوقات فراغت صرفا به تعطیلات تابستان صحیح نیست” اما چیزی که عملا در جامعه ما دیده می شود این اوقات بیشتر در فصل فراغت کودکان از مدرسه و تعطیلی بیشتر نمود پیدا می کند.

 

جایگاه چهارمین صنعت دنیا در ایران

 به گفته ی عباس اردکانیان به عنوان معدود فرد تحصیلکرده در حوزه ی “اوقات فراغت” که دکتری این رشته را هم گرفته است، از “اوقات فراغت” به عنوان چهارمین صنعت دنیا یاد می شود و این نشان دهنده این است که پول زیادی برای آن هزینه می شود و آدم های زیادی در این صنعت فعالیت می کنند. شغل هایی که در این صنعت ایجاد می شود بی شمار و فراوان است. ایشان معتقدند که اوقات فراغات شامل زمان خاصی نسیت که با آمدن فصلی بیاید و یا برود، و مسئولین تنها برای فصل خاصی مانند تابستان برنامه ریزی بکنند. این اوقات به برنامه ریزی اشخاص ارتباط دارد. با این تفاسیر می توان گفت که شاید به دلیل زمان فراغت بیشتر در ایام تابستان پیش بینی شرایط مناسب برای پر کردن این اوقات برای جوانان و نوجوانان به غیر از برنامه‌ریزی خودشان، همت خاص  مسئولین را می طلبد. توجه به نیازهای جامعه در این زمان با توجه به شرایط بومی و فرهنگی شهرمان می تواند به کمک مسئولین امر بیاید.

 

فرهنگسرای الغدیر یکی از معدود محل های تبریز برای گذران اوقات فراغت

درشهرهای مختلف ایران از جمله تبریز خودمان فرهنگسراهایی از سوی نهادهای دولتی و خصوصی برای پر کردن اوقات فراغت خانواده ها احداث شده است. اماکنی که با وجود رنج بردن از امکانات سخت افزاری و نرم افزاری، تا حدودی به کمک آمده و بخشی از دغدغه مردم را پوشش داده اند. پارک و فرهنگسرای الغدیر یکی از بزرگ ترین فرهنگسراهای شمالغرب کشور محسوب می شود؛ به طوری که در تابستان گذشته برای کلاس های آموزشی، بیش از سه هزار و ۵۰۰ نفر برای ثبت نام به این مکان مراجعه کرده اند. و میانگین روزانه نزدیک پنج هزار نفر مخاطب در سنین مختلف از برنامه های این فرهنگسرا بهره مند می شوند.

ارائه آموزش‌های شهروندی به بیش از ۱۱۰ هزار نفر طی سال ۹۷

بر اساس اعلام مدیر فرهنگسرای الغدیر، طی سال ۹۷ تعداد ۱۱۰ هزار و ۸۵۳ شهروند از خدمات فرهنگسرای بزرگ الغدیر شهرداری تبریز بهره‌مند شده اند.

داود هوشنگ گفت: فرهنگسرای الغدیر در واحد سلامت روان به ۵۷۶۹۸ نفر، در واحد جهاد دانشگاهی ۵۴۷۸ نفر، در واحد جامعه القرآن ۴۲۶۳ نفر، در واحد خانه مادر و کودک ۱۲۰۲۰ نفر، در واحد مهد قرآن ۷۰۳۴ نفر و در واحد آموزش های شهروندی ۲۴۳۶۰ نفر خدمات آموزشی ارائه نموده است.

وی افزود: یکی از بخش های مهم، اثرگذار و پویای فرهنگسرای بزرگ الغدیر، واحد آموزش‌های شهروندی است که با در اختیار داشتن مجرب ترین و کارآمدترین مربیان در ۱۱۰ رشته مختلف فرهنگی، هنری، علمی و شهروندی دوره های متعددی از قبیل آموزش مهارت‌های زندگی، آموزش حقوق شهروندی، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، حفاظت از محیط زیست، آموزش بهداشت فردی و اجتماعی و بازی‌های بومی و محلی مشغول به فعالیت است. این فرهنگسرا در پر کردن اوقات فراغت دانش آموزان تبریزی نقش مهمی بر عهده دارد.

همچنین معاون فرهنگی – اجتماعی شهردار تبریز در این خصوص به خبرنگار ما گفت: به غیر از فرهنگسرای الغدیر، ۱۷ فرهنگسرای فعال دیگر در مناطق دیگر تبریز وجود دارند که نسبت به فرهنگسرای الغدیر از امکانات کمتری برخوردارند.

حجت الاسلام حمیدی افزود: همچنین ۱۷ خانه سلامت در حوزه مسائل اجتماعی، آموزش های شهروندی، مشاوره و توانمند سازی خانواده ها فعال هستند.  تعداد کتابخانه های شهر تبریز هم ۳۴ باب با ظرفیت ۵۵ سالن قرائت است.

 

فضا برای انجام کارهای فرهنگی زیاد اما تحرک مسئولین کم است!

از وضعیت موجود می توان نتیجه گرفت که فضا برای انجام کارهای فرهنگی در همین شهر دو میلیونی تبریز زیاد است اما به دلایلی تحرک مسئولین برای تحت پوشش قرار دادن تعداد بیشتری از خانواده های شهر به اندازه ای نیست که راضی کننده باشد. نبود اماکن فرهنگی و تفریحی به اندازه کافی و همچنین کمبود بودجه به ویژه در چند سال اخیر باعث شده است تا به همین تعداد فرهنگسرا که حتی توان تحت پوشش قرار دادن خانواده های کم برخوردار شهر را هم ندارد، قناعت کنیم!!

به نظر خانواده هایی که تا حدودی از تمکن مالی برخوردارند باید نسبت به مبحث اوقات فراغت خانواده به ویژه کودکان خود توجه ویژه ای داشته باشند.