خبر صبح/ شیما سیدی: نامشان را «دلال» می‌گذاریم تا بتوانیم به کمک این صفت منفی، همه تقصیرها را گردن آن‌ها بیندازیم و بعد هم برای حذفشان تلاش کنیم. زهی خیال باطل! سیاست‌های بزرگ هم این‌طور با گروه‌های تروریستی رفتار نمی‌کنند؛ آن‌ها قبل از هر اقدامی لااقل دو جلسه مذاکره می‌گذارند تا تلاششان را برای حل دیپلماتیک مشکلات کرده باشند؛ آن‌وقت ما به همین سادگی می‌خواهیم صورت‌مسئله را پاک کنیم و به‌طور‌کل دلالان را از سیستم سلامت کشور حذف کنیم. درحالی‌که آن‌ها بسیار پیشرفته‌تر از سیستم‌های دولتی عمل کرده‌اند. آن‌ها شامه‌ای قوی دارند، کمبودها و ضعف‌ها را بو می‌کشند و خیلی سریع‌ برای پر‌کردن آن حاضر می‌شوند. بسیاری از آن‌ها زبان یاد گرفته‌اند و از همین طریق هم به گردشگران خدمات می‌دهند.
درست است که برخی از آن‌ها نگاه رستوران‌های بین‌راهی را دارند؛ نگاهی زودگذر دارند و ‌معتقدند هر‌کس را که به تورشان خورد، باید تا می‌توانند بتیغند! زیرا آن فرد خیلی زود به کشور خود برمی‌گردد و دیگر دستش به ایشان نمی‌رسد! دوباره بیمار بعدی و تور بعدی! دریغ که این شیوه برای طولانی مدت جواب نمی‌دهد، گردشگر به کشور خود برمی‌گردد و از سیستم ما بد می‌گوید و دیگران را هم مجاب می‌کند حتی اگر مُردند برای درمان پا به کشور ما نگذارند!

همین تفکر باعث شده امروز گردشگری سلامت در کشور ما از جمله در همین تبریز خودمان رو به اغما باشد. اگر امروز مسئولان وارد عمل نشوند و فکری به حال و روز گردشگری سلامت نکنند، قرص و دارویی ندهند و جراحی و عملی نکنند، بی‌شک تا چند وقت دیگر از دست خواهد رفت و جنازه آن روی دستمان خواهد ماند. برای درمان، کافی است مسئولان کمی همت کنند، برای همین‌هایی که دلال می‌نامندشان کلاس بگذارند و سامانی به آن‌ها ببخشند؛ آن وقت خواهند دید با نام «راهنمای گردشگری سلامت» چقدر از مشکلات امروز حل خواهد شد.