خبر صبح/ فرزانه اسدزاده: سری که به برخی کوچه های شهر بزنیم زنانی را خواهیم دید که تا ماشین غریبه ای رویت می کنند به هوای خریدار بودنش به سراغش می روند! زنانی که غالبا خود مصرف کننده اند، مصرف کننده مواد مخدر!! متاسفانه این پدیده تنها شامل پایین شهر نمی شود و زنان بالای شهر جامعه امروز ایران نیز با توجیهات مختلف اعم از عدم آگاهی از اعتیاد آور بودن برخی مواد، لاغری و…. خود را در منجلاب اعتیاد اسیر کرده اند. گزینه های متنوع اعتیاد چنان به سرعت در حال پیشرفت است که در بسیاری از موارد گوی سبقت را از آگاهی بخشی عمومی ربوده است. جمع ها و دورهمی های زنانه مبدل به مطب هایی شده است که به اسم درمان، موادی رد و بدل می شوند که زندگی افراد را یک عمر تحت تاثیر قرار می دهد. کراهت چهره ی اعتیاد به خودی خودی چنان زننده است که زنانه بودنش وخامت وضع را دوچندان می کند.

عدم آگاهی راز اعتیاد زنان

یک کارشناس امور زنان در واکنش به انتشار خبری مبنی بر اینکه «گل» پرمصرف‌ترین ماده مخدر در بین زنان است، اظهار داشت: مهم‌ترین عامل اعتیاد زنان به مواد مخدر صنعتی جدید عدم آگاهی آنها نسبت به این نوع مواد است، کما اینکه در پی رصد یک قشر خاص از زنان به این نتیجه رسیدیم که برخی از سالن‌های زیبایی به ارائه مواد مخدر صنعتی در قالب قرص‌های لاغری می‌پردازند یا از آنها تحت عنوان داروهای آرام بخش یاد کرده و زنان را به مصرف این مواد ترغیب می‌کنند.

گیتی جلیل زاده ادامه داد: متاسفانه تعدادی از دختران دانشجو نیز با این توجیه که مواد مخدر صنعتی از جمله گل باعث آرامش در خواب، کاهش اضطراب و افزایش حافظه می‌شود به استعمال این نوع مواد ترغیب می‌شوند.

وی یادآورشد: هم‌اکنون باید شرایطی را برای زنان جامعه ایجاد کنیم که به ویژه در دوران میانسالی دچار افسردگی نشوند و این در حالی است که زمینه لازم برای تفریح و شادی زنان فراهم نشده تاجایی که توجه به این نوع برنامه‌ریزی‌ها در شهرستان ها بین صفر تا منفی گزارش می شود و همین امر باعث می‌شود که کم کم به انواع بیماری‌ها مبتلا شوند و در پی آن با انواع تجویزهای خانگی مواجه می‌شوند که استعمال مواد مخدر صنعتی نیز یکی از همین نسخه‌هایی بوده که از سوی پزشکان غیرمتخصص خانگی تجویز می‌شود.

کاهش سن اعتیاد زنان به ۱۷ سالگی

جلیل زاده همچنین با بیان اینکه سن زنان معتاد تا ۱۷ سالگی کاهش یافته است که به دلیل نبود شرایط لازم برای شادی و تخلیه انرژی در آنها ایجاد می‌شود، تاکید کرد: نبود آگاهی نسبت به مواد مخدر صنعتی جدید همچون گل و ادعای کذب کاهش وزن، رفع اضطراب و افزایش حافظه عامل اصلی کاهش سن اعتیاد زنان تا ۱۷ سالگی است.

وی در بخش دیگری از گفتگوی خود با اشاره به اینکه تنها ۴۹ مرکز درمان و نگهداری اعتیاد ویژه زنان در کشور وجود دارد، در پاسخ به این پرسش که ایجاد چه میزان از این مراکز می‌تواند پاسخگوی نیاز کنونی در این حوزه باشد، تصریح کرد: بسیاری از خانواده‌هایی که زنان آنها به معضل اعتیاد دچار شده‌اند به ویژه در شهرستان‌ها که از فرهنگ سنتی برخوردار هستند از ترس آبرو حاضر به برجسته‌سازی مشکل خود نبوده و از مراجعه به این مراکز سرباز می‌زنند، بنابراین حتی نیمی از ظرفیت این مراکز خالی است.

جلیل زاده درباره ارائه راهکار برای رفع این معضل هم خاطرنشان کرد: اولین اقدام این که باید برای زنان کشور شادی ایجاد کرده و از پتانسیل آنها استفاده کرد، ضمن اینکه کشور نیاز به زنان کارآفرین دارد نه زنان دانشمند، کما اینکه نیمی از زنان معتاد کشور دارای تحصیلات دانشگاهی هستند که به دلیل افسردگی و احساس پوچی در جامعه به اعتیاد روی آورده‌اند و فراموش نکنیم که معتادان در واقع بیمار هستند که باید درمان شده و شرایط زندگی آنها اصلاح شود.

۲میلیون و ۸۰۰ هزار معتاد در ایران

چندی قبل سردار منتظر المهدی، معاون ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور آماری از تعداد معتادان ارائه داد که با احتساب از قلم افتادگان، قطعا نگران کننده است. وی در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان از  جمعیت ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفری معتادان کشور خبر داد.

همچنین اواخر سال گذشته بود که سرپرست معاونت ستاد مبارزه با مواد مخدر از وجود ۱۵۶ هزار معتاد زن در کشور خبر داد.

حمید صرامی درباره مصرف مواد مخدر در کشور و آمار معتادان زن اظهار کرد: در ایران ۲ میلیون و ۸۰۲ هزار و ۸۰۰ نفر مصرف کننده مستمر مواد مخدر در سن ۱۵ تا ۶۴ سال هستند و از این تعداد ۱۵۶ هزار نفر زن هستند. البته این میزان اعتیاد در زنان هم پذیرفته و پسندیده نیست و اگر اکنون تعداد زنان معتاد را با دهه ۷۰ یا ۸۰ مقایسه کنیم، تعداد زنان گرفتار این آسیب اجتماعی نسبت به گذشته بیشتر شده است.

 صرامی گفت: میانگین سن شروع مصرف مواد مخدر در جمعیت ۱۵ تا ۶۴ سال، ۲۴ سال و سه ماه است؛ این میانگین سنی در مردان ۲۴ سال و یک ماه و در زنان ۲۶ سال و دو ماه است.

سهم خانواده ها در اعتیاد فرزندان 

 آمار مربوط به مرگ و میر  روزانه ۹ نفر بر اثر مصرف مواد مخدر بسیار تکان دهنده است. مسلما در حالت عادی هیچ پدر و مادری راضی به مرگ فرزندش نمی شود اما پدران سیگاری به نوعی با جان فرزندانشان بازی می کنند. کما اینکه بسیاری از روانشناسان می گویند که بیشترین مصرف دخانیات و اعتیاد به مواد مخدر در افرادی دیده می شود که کسی در خانواده آنان – به طور خاص پدر- مواد مخدر مصرف می‌کند یا سیگار و قلیان می‌کشد. از طرفی تجربه هم نشان داده است که بیشتر کسانی که دخانیات مصرف می‌کنند یا به مواد مخدر اعتیاد پیدا می کنند در خانواده آنها سابقه استفاده از این مواد وجود دارد.

جامعه شناسان بر این باورند که علت اصلی روی آوردن نوجوانان به مصرف دخانیاتی همچون سیگار، دسترسی آسان به این محصول است؛ آنان عدم زشتی اجتماعی مصرف این ماده دخانی و مرسوم بودن مصرف قلیان در میان برخی خانواده ها را هم در گسترش این پدیده موثر می دانند. همچنین به باور روان‌شناسان مصرف سیگار در ۷۰ درصد موارد به اعتیاد به مواد مخدر منتهی می شود. در واقع وقتی تحمل فرد در برابر مصرف سیگار بالا می رود او ناچار است برای رسیدن به لذت اولیه مقدار بیشتری سیگار بکشد و همین موضوع باعث می‌شود فرد به مرور برای رسیدن به لذت اولیه به مصرف مواد مخدر سنگین تر روی بیاورد.

حالا که وضع قانون نتوانسته چندان در مبارزه با مصرف دخانیات موثر باشد، رویکرد اصلی که باید در پیش گرفته شود این است که بین مردم و به ویژه خانواده ها، فرهنگ سازی صورت بگیرد.  آنچه دنیا به آن رسیده این است که با اطلاع رسانی و آگاه سازی جوانان، نوجوانان و خانواده‌های آنان از مصرف دخانیات جلوگیری کنند. آنها گاهی حتی از کودکی شروع به ارایه آموزش در این زمینه می کنند. این یعنی دنیا تهدید مواد مخدر را جدی گرفته است. تا همین جای کار هم اطلاع‌رسانی ها موفق بوده است و اگر چنین نبود شاید امروز وضع بسیار بدتر می شد.