خبر صبح/ گروه ورزش: بی شک قوی‌ترین تیم تراکتور در طول تاریخ این کشور به اعتقاد نگارنده، تیم تراکتور سال ۱۳۷۱ بود که به مقام سوم ایران دست یافت. در آن سال اگر مسابقات در یک گروه برگزار می‌شد تراکتور با اختلاف فراوان امتیازی با سایر تیم‌ها به قهرمانی ایران می‌رسید، اما مسابقات در ۲ گروه انجام شد و تراکتور در نیمه نهایی نتوانست از پس پاس در تبریز برآید و یک بازی بد کافی بود تا تراکتور به قهرمانی نرسد.

این تیم تمامی پارامترهای یک تیم قهرمان را داشت. بازیکنانی که محصول خود باشگاه بودند، تلفیقی از بازیکنان جوان و باسابقه در ترکیب تیم، حمایت هواداران تحت هر شرایط، ارتباط صمیمی بین مدیریت باشگاه با سرمربی و همچنین سرمربی با بازیکنان، نیمکت مطمئن در بازی های سخت و بالاخره برتری تاکتیکی برابر حریفان. اما این تیم چطور شکل گرفت که حتی نشریات وقت تیتر زدند که تراکتور حتی در خانه حریفان هم رحم نمی کند؟!

شکل گیری تراکتور مدعی

واسیلی گوجا مربی فقید تراکتور در سال ۶۹ ‌‌در وسط مسابقات لیگ منطقه‌ای به تراکتور پیوست. در سال ۱۳۷۰ وی به عنوان معمار فوتبال تبریز، شروع به ساختن تیم تراکتور کرده و تیمش را روانه اولین دوره لیگ آزادگان کرد. در آن سال تراکتور در بین ۱۲ تیم حاضر در این مسابقات در مکان دهم قرار گرفت. رتبه ای ناامیدکننده که هر مدیری را ترغیب می کرد که سریعاً به تغییر کادر فنی تیم اقدام کند.

آنها در یازده بازی برگزار کرده در تبریز مقابل ابومسلم مشهد قعرنشین با گل خداداد عزیزی مغلوب شده و در مصاف با پیروزی و پاس تهران در تبریز باختند. در اصفهان و قائم شهر در حالی که از تیم سپاهان و نساجی تا دقایق پایانی جلو بودند، بازی را ۲ بر یک واگذار کردند. در تبریز و در هفته اول برابر استقلال رشت موفق به حفظ برتری ۲ بر صفر نشده و بازی با تساوی ۲ بر ۲ به اتمام رسید. مقابل جنوب اهواز در تبریز در دقیقه ۹۰ به پنالتی دست یافتند تا متحمل شکست دیگری در خانه نشوند، اما پنالتی گل نشد. در تهران مقابل پیروزی هم برتری یک بر صفر نیمه اول خود را نتوانستند حفظ کنند و بازی را واگذار کردند. در تمامی این نتایج پرافت و خیز تیم تراکتور اما مدیریت باشگاه همیشه از واسیلی حمایت کرده و تماشاگران نیز با شعار “واسیلی دوست داریم” از این مربی سیبیلوی رومانیایی پشتیبانی کردند. و نتیجه این آرامش و حمایت از تیم تراکتور، شکل‌گیری تیم سال ۷۱ بود. در این سال تیم تراکتور از همان بازیکنان سال گذشته خود استفاده کرد و در نهایت در حالی که مستحق قهرمانی بود تا اولین تیم شهرستانی باشد که قهرمان ایران می شود، به سومی رضایت داد. تراکتور با وجود ۴ باخت خانگی در سال ۷۰ به تیمی بدل شد که در سال‌های بعدی در تبریز شکست‌ناپذیر بود و در خانه حریفان هم برای پیروزی به میدان می‌رفت.

 

حمایت از تراکتور تنها راه موفقیت

حالا هم هواداران تیم تراکتور از دنیزلی و زنوزی حمایت می‌کنند. با وجود شکست سنگین برابر استقلال، هیچ انتقادی و توهینی به سرمربی، بازیکنان و مدیریت باشگاه نشد و این می‌تواند تراکتور را برای رسیدن به موفقیت در ادامه فصل و‌ تحقق اهداف باشگاه همراهی و پشتیبانی کند. هواداران تراکتور به خوبی به این نتیجه رسیدند که تنها با حمایت می‌توانند به تیم خود کمک کنند. هر چند دنیزلی قول تیمی مدعی بعد از هفته پنجم را داده بود، اما در زمانی که مدیریت باشگاه از وی حمایت قاطع کرده و مالک این باشگاه خصوصی تمام توانش را برای بستن تیمی قدرتمند گذاشته است، نباید با انتقادات بی‌مورد توان و رمق را از این تیم گرفت. هواداران تراکتور باید مثل همیشه باز هم نشان دهند در همه شرایط پشتیبان تیم خود هستند.