خبر صبح/ گروه شهری: هر گردشگری که سودای دیدار از تبریز را داشته باشد، قطعاً دوست دارد سری هم به بزرگ ترین قبرستان شعرا و ادبای کشور هم بزند؛ آرامستانی با بیش از ۴۰۰ شاعر و عارف نامی و پرآوازه که شهرت فرا منطقه ای دارد. گردشگرانی که از شهرهای مختلف ایران عزیز به شهر اولین ها سفر می‌کنند و حتی گردشگران خارجی که وارد تبریز می‌شوند اولین جایی سراغش را می‌گیرند مقبره استاد شهریار است. در ادامه گزارش تصویری از این مکان فرهنگی تبریز خواهیم داشت و البته قضاوت با شما که واقعا گردشگری که به این محوطه نامناسب و این مکان ارزشمند وارد شود چه دیدگاهی نسبت به تبریز خواهد داشت؟

وضعیت غیر بهداشتی و افتضاح آبخوری مقبره الشعرا

 

 

گلدان های بی گل و بدون ذوق هنری که به حال خود رها شده اند!

 

حصارهایی رنگ و رو رفته که نشان از قدمت بازسازی این پروژه دارد!

روند بازسازی مقبره الشعرا اسف بار است!

مقبرالشعرای تبریز مجموعه منحصر به فردی درجهان است که بیش از ۴۱۰ تن از ادبای نامی کشور از جمله خاقانی شروانی، قطران تبریزی، ظهیر فاریابی، همام تبریزی، اسدی طوسی، مانی شیرازی، اشهر سبزواری و محمد‌حسین بهجت تبریزی (استاد شهریار) و … را در سینه خود جای داده است. به مصداق شعر « به سرخاب ار شوی مدفون زهی روحا زهی راحت… »آرزوی هر شاعر و عارفی بوده که آرامش ابدی خود را در این مکان بیابد. علاوه بر این مکان یادآور محرم سال   ۱۳۳۰ و به دار آویخته شدن ثقه الاسلام و یاران شهیدش می باشد. همچنین از مرحوم علامه طبا طبایی نقل شده که ده هزار نفر از اولیا الله در سرخاب تبریز مدفون هستند  و به گواهمندی تاریخ، خاک پاک سرخاب تبریز توتیای چشم حضرت مولانا بوده است. تاریخ سرخاب تبریز و المان مقبره الشعرا به تنهایی حاکی ازظرفیت و قابلیت عالم پرور و تمدن ساز تبریز و آذربایجان است.

اما این پروژه دچار کج سلیقگی دستندرکاران شده و سال هاست که به امید رسیدن بودجه از مرکز  پروسه لاک پشت وار بازسازی خود را طی می کند!