خبر صبح/ نیر حیدری: کاری ندارم با آنان که شعار سال را تنها شعار قلمداد کرده و بر سر تریبون ها لقلقه زبانشان می کنند تا رسم تشریفات را به جا آورده باشند؛ بلکه روی سخنم با آنهایی است که می دانند این شعار باید به سطح شعور و عمل برسد تا بتواند بحران ملی را که سالهاست با عناوینی چون اقتصاد مقاومتی، تولید ملی، کالای ایرانی و امثال آن گوشزد می شود، مرتفع سازد. وقتی امر مهمی چون حمایت از کالای ایرانی به میان می آید، شاید خیلی ها طبق معمول ذهنشان به سمت مردم بیچاره می رود که وظیفه دارند کالای ایرانی مصرف کنند که البته نیز این وظیفه بر مردم مترتب است اما این بسیار کج فهمی است که گمان کنیم که این شعار تنها متوجه مردم است.

به عقیده من حمایت از کالای ایرانی بیش از مردم وظیفه مسولان، متولیان و بالادستان اقتصادی است؛ آنان که مالیات های کلان برای تولیدکنندگان تعیین می کنند، وام های پر بهره برایشان می دهند، با قوانین سنگین لای منگنه می گذارندشان، راه را برای واردات خارجی باز گذاشته و از آن به عنوان کار شرافتمندانه(!!) یاد می کنند درحالی که همین مساله چرخ تولید داخل را از کار می اندازد.

وقتی کالای خارجی تمام بازار را پر کرده و حتی امکان تفکیک داخلی و خارجی شان نیز از امکان مشتری خارج شده است، چطور می توان از مردم انتظار حمایت داشت؟ وقتی هم اعتراض به مرجعی می بریم عموما یاد می کنند که این کالاها قاچاقی وارد شده اند؛ اما به قول استادی باید گفت این حجم اجناس را با قاطر که نمی شود وارد مرزها کرد بلکه همه با ترانزیت و تریلی و امثال آن وارد می شوند و اگر قاچاق هم باشد نباید اینگونه رک از آن دم زد! زیرا بیشتر مایه خجالت است که آیا واقعا مسئولین ما را یارای مقابله با چنین پدیده ای نیست و یا …؟ آری در وهله اول مسئول ناظر باید از کالای ایرانی حمایت کند و آن مسئولی که باید راه و تسهیلات تولید را برای تولید کننده داخلی هموار سازد.

مشکل دیگر در این چرخه، کیفیت کالای داخلی است که بسیاری از مردم از آن گلایه مندند و اکثر ایشان نیز به خاطر کیفیت نامناسب از خرید آن سرباز می زنند. البته نمی خواهم بگویم که مردم حق دارند به کالای داخلی پشت کنند بلکه منظورم این است که بالادستان باید تولیدکنندگان را حمایت کنند که بتوانند محصول خود را به درجه ای قابل رقابت با مشابه خارجی برسانند. علاوه بر این ناظران نیز باید قدری از لاک خود بیرون آمده و راه را بر سودجویانی که با جنس های تقلبی مردم را سرکیسه می کنند ببندد. دوستی می گفت یک بسته پیچ هزار تایی خریده ام که داخل آن قریب به سی پیچ خراب بود اما از مشابه خارجی آن که یک بسته دوهزار تایی بود، یک پیچ هم خراب درنیامد؛ حال چه انتظاری است که من کالای داخلی بخرم .

همان.طور که در اوایل نوشتار مورد تاکید قرار گرفت، لازم است حمایت اول از سوی بالادستی ها باشد اما وقتی کسی را که خود را به خواب زده، نمی توان از خواب بیدار کرد، ناچار باید راهکار فشار از پایین به بالا را در پیش بگیریم. یعنی مردم باید دارای چنان عزم و اراده و عشقی باشند که به واقع کالای خارجی را تحریم کرده و چرخ واردات را به زنگ ذلت بکشانند؛ آنگاه خود به خود تولید داخل رونق یافته و تمام حمایت های بالادستی را نیز به خود جلب می کند.