خبر صبح/ برهان حشمتی: مطرح شدن موضوع سد خداآفَرین و پل های احداث شده برای آن، برای اصلاح سیاست حکومت جمهوری آذربایجان در قبال ایران و تحکیم هرچه بیشتر دوستی میان دو کشور فرصت مغتنمی است. اما، به نظر می رسد از این فرصت به خوبی استفاده نمی شود. یک علت مهم هدر دادن این فرصت، عدم بهره‌گیری از آن برای تحکیم دوستی ایران و جمهوری آذربایجان، سهل انگاری و انفعال دستگاه سیاست خارجی و رسانه‌ای ایران است که همانند همیشه در چنین مواردی در روابط  ایران با جمهوری آذربایجان منفعل عمل می‌کنند و بجای فعالیت معقول ، بیشتر انعکاس دهنده یا پاسخ دهنده مطالبی هستند که به اشتباه و ناحق در رسانه های جمهوری آذربایجان بیان و منتشر می‌شود. گویی در ایران اساسا فکر و نظر و منطق و سیاستی سنجیده شده برای تنظیم روابط با جمهوری آذربایجان وجود ندارد.

 از سوی دیگر، متاسفانه جمهوری آذربایجان هم که همواره درباره ایران فکر و نظر و منطق و استدلال و سیاست های طراحی شده و راهبرد دارد و آنها را تبیین و منتشر می کند، به درستی از فرصت “پل های ارس” برای اصلاح سیاست خود و تحکیم روابط با ایران استفاده نمی کند. درست است که سخنگویان رسمی دولت جمهوری آذربایجان سخنان و موضع‌گیری‌های معقول‌تر و منصفانه‌تری را در قبال حملات نیروهای غربگرا و ترک‌گرا به توافق نامه سال ۲۰۱۶  جمهوری آذربایجان با ایران بیان کردند، اما متاسفانه خیل گسترده سخنگویان غیررسمی حاکمیت جمهوری آذربایجان با انتشار مقالات و مصاحبه هایی، ضمن تلاش برای دفاع از عمل دولت الهام علی اف در انعقاد این توافق نامه، با  غیردوست و حتی خصم و دشمن نامیدن ایران ، دفاعی عقیم از توافق نامه ۲۰۱۶  دولت جمهوری آذربایجان با ایران به عمل می آورند.

 مقالات و مصاحبه‌های  افرادی نظیر زاهد عروج، فاضل مصطفی، قدرت حسنقلی اف، عاقل علی عسگر ، اصلان اسماعیل اف و… که از عناصر تابلودار ضدایران در درون حاکمیت و شبکه رسانه‌ای جمهوری آذربایجان هستند، نه تنها توان دفاع منطقی و معقول از عملکرد دولت جمهوری آذربایجان در انعقاد توافق نامه ۲۰۱۶ با ایران درباره سدهای خداآفرین و قیزقلعه‌سی را ندارند، بلکه به علت حملات غیرمنصفانه و مبتنی بر تعصبات کور و جاهلانه به ایران، دچار تناقض‌گویی می‌شوند و  با سخنان و مقالاتشان ناآگاهانه آب به آسیاب دشمنانی می‌ریزند که سعی دارند توافق‌نامه ۲۰۱۶ جمهوری آذربایجان با ایران را در خصوص سدهای خداآفرین و قیزقلعه‌سی به ضرر منافع ملی جمهوری آذربایجان قلمداد و به بهانه‌ای برای دروغ پراکنی علیه جمهوری اسلامی ایران تبدیل کنند. زیرا، این عناصر تابلودار ضدایرانی که ظاهرا مدافع حکومت جمهوری آذربایجان هستند، در حالی از انعقاد توافق نامه ۲۰۱۶ با ایران دفاع می‌کنند و آن را پیروزی عظیم دیپلماتیک برای الهام علی اف قلمداد می‌کنند که در همان حال ایران یعنی طرف دوم همین قرارداد را به دشمنی با جمهوری آذربایجان و نقض همین معاهده و احداث پل بر روی مخزن آب این سدها برای کمک به ارامنه جدایی‌طلب قره‌باغ و سایر اتهامات دروغین متهم می کنند!

 طبیعی است که چنین دفاعی متناقض از عملکرد دولت باکو در انعقاد توافق نامه ۲۰۱۶ با تهران، نقض غرض و این سخنگویان باکو  که مصداق عینی”دوستی خاله خرسه” هستند، ناخودآگاه سخنان خود را تکذیب و ناخواسته سیاست دولت الهام علی اف را  در انقعاد همین توافق نامه با ایران زیر سوال می برند. اینکه دولت الهام علی اف درباره این ضعف و تناقض  سیاسی و رسانه‌ای درون حاکمیت خود بی‌اطلاع باشد نیز جای تعجب دارد و باورنکردنی است. زیرا، براساس اطلاعات موجود، واحد مربوطه در ریاست جمهوری آذربایجان کنترل کاملی بر تقریبا همگی رسانه‌های باقی مانده در این کشور دارد و هر رسانه و فعال سیاسی و حکومتی و پارلمانی که خارج از خط ترسیم شده در ریاست جمهوری آذربایجان عمل کند، به شدت مجازات می‌شود. همچنین این نیز پذیرفته نیست که افرادی همچون زاهد عروج، فاضل مصطفی، قدرت حسنقلی اف، قابیل علی عسگرلی ، اصلان اسماعیل اف و…. بدون هماهنگی فکری با حکومت مطالبی را در ابراز دشمنی با ایران و صرفا از طرف شخص خود بیان کنند و اینطور تلقی شود که  این مطالب ربطی به حکومت جمهوری آذربایجان ندارد!

بنابراین، وقت آن رسیده است که هم مسئولان ذیربط در ایران و هم جمهوری آذربایجان واقعیات مربوط به انعقاد موافقت نامه ۲۰۱۶ درباره سد خداآفرین و قیزقلعه‌سی را برای مردم دو کشور و بخصوص افکار عمومی جمهوری آذربایجان تشریح کنند تا معلوم شود که ایران مطابق رویه همیشگی خود با انعقاد این توافق‌نامه چه امتیاز بزرگی را به جمهوری آذربایجان داده است.  انصاف نیست که ایران بخاطر بیان و اظهار نکردن این خدمت خود به جمهوری آذربایجان و صرفا بخاطر فضاسازی غلط و دروغین برسر پل های فنی ساخته شده بر روی مخزن آب سد ارس، هم هدف دروغ‌پراکنی‌ها و تبلیغات منفی غربگرایان و نوکران آمریکا و رژیم صهیونیستی در لباس مخالفان دولت باکو قرار بگیرد و هم  از سوی سخنگویان غیررسمی دولت جمهوری آذربایجان به عنوان “همسایه ناخوشایند” ، “همسایه بدنیّت” و “همسایه‌ای که شکوفایی جمهوری آذربایجان را نمی‌خواهد، اما به علت مانورهای دیپلماتیک الهام علی‌اف توافق نامه ۲۰۱۶ را برای تامین منافع ملی جمهوری آذربایجان امضاء کرده است”، معرفی شود! برای پایان دادن به این اتهامات ناروا به ایران در جمهوری آذربایجان کافی است دقت شود که انعقاد این توافق نامه به لحاظ تاکید بر تعلق اراضی  آن سوی سدخداآفرین و قیزقلعه‌سی به جمهوری آذربایجان و پافشاری بر حق حاکمیت این کشور بر آن مناطق، اهمیت راهبردی برای جمهوری آذربایجان دارد و این خدمت ایران به جمهوری آذربایجان در شرایطی است که در زمان کنونی در عرصه بین المللی دیگر بجز ایران کشوری وجود ندارد که واقعا این حق را برای جمهوری آذربایجان به رسمیت بشناسند و حاضر باشند برای تحقق این حق جمهوری آذربایجان، اقدامی عملی همچون توافق نامه ۲۰۱۶ را امضاء کند.  علاوه بر این، امتیاز مالی و اقتصادی است که ایران با انعقاد این توافق نامه به جمهوری آذربایجان داده است، باید مدنظر قرار بگیرد.  به این معنا که گرچه در این توافق نامه  بندی در خصوص ضرورت مشارکت مالی جمهوری آذربایجان در ساخت سد و نیروگاه آبی خداآفرین و قیزقلعه سی گنجانده شده است، اما اجرای این ماده از توافق نامه ۲۰۱۶ به آینده نامعلوم محول شده است. حال آنکه ایران با هزینه و سرمایه خود این طرح را اجرا کرده و سد را ساخته است و جمهوری آذربایجان صرفا بخاطر خوشبینی طرف ایرانی در امضای توافق نامه ۲۰۱۶ مالک نیمی از سدی شده است که تماما با زحمت و هزینه ایران ساخته شده است. اکنون تنها زحمتی که برای دولت جمهوری آذربایجان باقی مانده، این است که کفران این نعمت را نکند و با آزادسازی اراضی خود از این نعمت بهره ببرد و بجای فحش دادن به ایران، سپاسگزار این نیکی ایران باشد.