خبر صبح/ گروه بین الملل: هدف ارتش ترکیه از حضور در لیبی نه کمک به مردم این کشور است و نه برای رفاه و آسایش شهروندان لیبیایی اقدام به لشکرکشی به آنجا کرده است. اردوغان دنبال احیای تفکرات عثمانی‌گری بوده و می‌خواهد با حضور نظامی در لیبی به رقابت راهبردی با یونان پرداخته و به شکلی دیگر با مصر نیز وارد چالش شود. اردوغان دنبال آن است تا با حمایت از دولت اخوانی “فائز سراج” نفت مفت لیبی را غارت کرده و از سوی دیگر جای پایی برای شرکت‌های ترکیه‌ای جهت مشارکت در بازسازی ویرانه‌های لیبی باز کند.

در این میان روزنامه ینی شفق چاپ ترکیه در خبری اعلام کرده که اردوغان و دولت فائز سراج برای حضور نظامی ترکیه در لیبی موافقت کردند. بر این اساس ترکیه صاحب یک پایگاه هوایی و یک پایگاه دریایی در لیبی خواهد شد. از قرار معلوم پایگاه هوایی الوطیه در نزدیکی خاک تونس در شمال غرب لیبی که به تازگی با مشارکت تروریست‌های ارتش آزاد، جبهه النصره / القاعده و داعش به تصرف دولت سراج درآمده، محل ایجاد پایگاه هوایی و پدافندی ترکیه خواهد شد و بندر مصراته در شرق طرابلس هم مکان ایجاد پایگاه دریایی ارتش اردوغان می‌شود.

سنجش اهمیت این اقدام ترکیه اینجا مطرح نیست و اینکه آیا توانایی انجام چنین کاری را دارد یا نه، اما آنچه مشخص است در کوتاه مدت شاید بتواند بخشی از جاه‌طلبی‌های رئیس‌جمهور توسعه‌‌طلب ترکیه را پاسخ داده و بر شکست تحقیرآمیز ارتش ترکیه و سیاست‌هایش در سوریه سرپوش بگذارد. این اقدام حتی اگر دولت سراج بخواهد هزینه‌های آن را پرداخت کند برای هر دو طرف مشکلات راهبردی در پی خواهد داشت.

نه کشورهای اروپایی و نه مصر و حتی الجزایر حاضر نیستند بپذیرند یک کشور دیگر ارتشش را به نزدیکی مرزهای آنها آورده و مشکلات راهبردی برای آنها ایجاد کند. از سوی دیگر این مسائل را هم باید مد نظر قرار داد که تا ابدالدهر دولت اخوانی و یا دوستان اردوغان در لیبی بر سر کار نخواهند بود و حتا در خود ترکیه نیز با توجه به موقعیت اردوغان، هر دولتی که پس از او بر سر کار بیاید در مقابل چنین رفتارهایی خواهد ایستاد و آن را جمع می‌کند.

حالا اینکه اردوغان در پایگاه هوایی الوطیه چه چیزی مستقر خواهد کرد و یا در مصراته دست استقرار به چه شناورهایی خواهد زد، در کوتاه مدت شاید در تغییر موازین قدرت در لیبی و حمایت از دولت سراج اثرگذار باشد، اما در بلندمدت و با توجه به همه پارامترها از جمله توان اقتصادی و چالش‌های منطقه‌ای بین‌المللی، هیچ تأثیری در قدرت ترکیه و حتی حمایت از دولت وفاق نخواهد داشت.

در پایان باید گفت اگر لیبی به دو کشور تقسیم نشود و قرار شود توافقی میان خلیفه حفتر و فائز سراج صورت بگیرد، باز هم این توافق (حضور نظامی ترک‌ها در الوطیه و مصراته) باد هوا خواهد بود، چرا که حفتر این موضوع را بر نخواهد تابید که ترکیه در لیبی حضور نظامی رسمی داشته باشد و از سوی دیگر اخوانی‌ها حاضر نیستند بپذیرند که مصر و امارات یا هر کشور دیگری که امروز از ارتش حفتر حمایت می کند در هر آینده‌ای که وحدت لیبی در آن مدنظر باشد، حضور فیزیکی در خاک آن داشته باشند.