خبر صبح/ گروه سیاست: نفوذ خزنده رژیم صهیونیستی در ساختار قدرت چند دولت همسایه با ایران این روزها با ایجاد روابط دیپلماتیک تل آویو با امارات و ارمنستان رنگ و بوی جدیدی به خود گرفته است. در این میان به نظر می رسید با توجه به سابقه دیرینه تهران و ایروان از یک سو و نیاز شدید این کشور کوچک به ایران، لااقل این اتفاق در مورد ارمنستان نیفتد! اما در هفته گذشته شاهد گسترش روابط دیپلماتیک ایروان با تل‌آویو بودیم. با این که جمهوری اسلامی ایران به اندازه‌ای توانمند و بازدارنده هست که روابط ارمنستان – رژیم اسرائیل نتواند بر منافع تهران در منطقه قفقاز تأثیر بگذارد، و همچنین روابط اقتصادی ارمنستان با اسرائیل هم در مقایسه با روابط تجاری تهران – ایروان ناچیز است و از این رو ارمنستان با احتیاط روابط خود با رژیم صهیونیستی را دنبال می‌کند، اما با این وجود به نظر می‌رسد که دستگاه دیپلماسی کشور نباید از کنار این قضیه به راحتی عبور کند.

در سال ۲۰۱۹ بود که حکومت ارمنستان اعلام کرد در راستای افزایش روابطش با اسرائیل به دنبال بازگشایی سفارت در قدس اشغالی است. همچنین رژیم اسرائیل به عنوان شریک تجاری و امنیتی باکو شناخته می‌شود و روابط نزدیک ارمنستان با این رژیم نمی‌توانست حساسیت جمهوری آذربایجان را بر نیانگیزد.

همچنین ارمنستان به عنوان همسایه هم مرز ایران بدون شناخت حساسیت جمهوری اسلامی ایران و کشورهای اسلامی مسیر مبهم و اشتباهی را دنبال کرد. ارمنستان که در خشکی محصور است و از اقتصاد پویایی هم برخوردار نیست تاوان سنگین چنین روابطی را نمی تواند ندید بگیرد.

کارشناسان معتقدند که نفوذ رژیم صهیونیستی به ارمنستان و جمهوری آذربایجان به عنوان کشورهای طرف مناقشه قره باغ حل این مناقشه را پیچیده‌تر خواهد کرد. از یک سو با دامن زدن به رقابتهای منطقه ای برای فروش سلاح بیشتر به طرفین مناقشه وضعیت را بغرنج تر و از سوی دیگر مناقشه قره باغ را که یک مناقشه ارضی است به منازعه دینی و قومی تبدیل کرده، تنظیم مناقشه قره باغ را به یک بحران دائمی تبدیل می کند.

در شدت گرفتن درگیری‌ها در سال ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ در خط تماس نیروهای ارمنستان و آذربایجان دستگاه جاسوسی و لجستیکی اسرائیل نقش داشت. به همین علت،  طرفین بیشتر رو در روی هم وارد بازی خطرناک‌تری شده‌اند و اگر در گذشته امیدی به همگرایی‌های منطقه‌ای و استفاده از پتانسیل‌های منطقه‌ای برای حل مسالمت‌آمیز مناقشه قره باغ وجود داشت، با کشانده شدن پای رژیم صهیونیستی به قفقاز این منطقه دیگر روی آرامش نخواهد دید.

به طور کلی باید در نظر داشت که تل‌آویو برای پنهان کردن خوی اشغالگری خود و خارج شدن از وضعیت انزوای منطقه‌ای تلاش می‌کند به کشورهای منطقه بویژه کشورهای کوچک نزدیک شود و از آنها علیه ایران سوء استفاده کند. اما کشورهای کوچک همسایه ایران باید بدانند که نزدیکی به چنین رژیمی با ماهیت استکباری نمی‌تواند بدون پیامد باشد. و پیامد اولیه آن نفوذ اسراییل در ساختارهای امنیتی این کشورهاست.