خبر صبح/ گروه جامعه: زمانی نه چندان دور کلمه مقدس مادر آن قدر پر معنی و گویا بود که وقتی بر زبان جاری می شد و به محض شنیدن نام آسمانی مادر، تمامی ایثارگری ها و از خود گذشتگی‌های بی مثالش که در هیچ موجود دیگری نمی توان یافت، همچون پرده سینما در مقابل دیدگان به نمایش در می آمد. حمل ۹ ماهه طفل در شکم، که خارج از توان هر انسانی، جز مادر است، تزریق دو ساله شیره جان به کودک ،تر و خشک کردن مثال زدنی ،بیدار بودن در کنار گهواره از سحر تا شام و از شب تا صبحدم ،آموزش گام به گام راه رفتن ،آموزش سخن گفتن که تمامی این کارها همیشه با لبخند مادرانه و توام با عشقی پاک بوده است که شاعر گوشه ای از این همه فداکاری را در شعر مادر چنین بیان می‌کند:

گویند مرا چو زاد مادر، پستان به دهان گرفتن آموخت

 شبها در گاهواره من، بیدار نشست و خفتن آموخت

 اینها همه در کنار مسئولیت های خطیر دیگر مادری مثل؛ همسر بودن به معنای واقعی کلمه و دوست و رفیق و همدم دائمی، مدیر لایق منزل در اداره امور پخت و پز نظافت و…، فرزند برای پدر و مادر خود و پدر و مادر همسر بودن ،همسایه‌ای خوب ،خواهری مهربان، مشاوری خوب برای اقوام و… از دیگر مسئولیت های این موجود آسمانی بود …و بدین سان یگانه کوکب پهنه آسمان هستی یعنی مادر تقدس یافت.

مادر در چند دهه پیش بدون آنکه از تحصیلات بالایی برخوردار باشد چنان اصول بارداری و زایمان ،نگهداری و تربیت و تمام مراحل رشد و به کمال رسیدن جگر گوشه‌اش را با دقت و وسواس بالایی می‌گذرانید که گویا در برترین دانشگاه‌های جهان و با برترین نمرات ،تمامی دروس این دانشگاه را پاس کرده است و عالی‌ترین مدارج دانشگاهی را احراز نموده و اینک واحدهای عملی را نیز با موفقیت سپری می‌نماید و چه بسیار موفق عمل می‌کرد و چه پرثمر بود این واحد های عملی …

هرچه از کار و ایثار و تلاش مادر در مورد فرزند پروری بگوییم هرگز نمی‌توانیم گوشه‌ای از این فداکاری را به رشته تحریر در آوریم و هرگز هیچ قلمی را یارای به تحریر کشیدن این همه جانفشانی نیست و زبان از بیان آن عاجز است و تنها در یک کلام می‌توان آن را خلاصه نمود که این کلام حق است: «بهشت زیر پای مادران است» و به راستی مقام مادر حتی برتر و بالاتر از بهشت است ….

بهشت زیر پای مادران بود!!

اما به نظر می رسد طی یک فرایندی مادران از زیر بار این مسئولیت شانه خالی می‌کنند. البته قبل از آغاز کلام باید اشاره کنم، همانگونه که ذکر شد، نگهداری ۹ ماهه کودک در شکم مادر، کاری است بسیار مشکل و قابل تحسین. اما این بخشی از مسئولیت مادرانه می‌باشد و مراحل بعد از زایمان دشوارتر از این دوران می باشد… متاسفانه اکنون مادران دوران بارداری و حتی زمان زایمان را نیز خود تعیین می‌کنند و حتی نحوه وضع حمل نیز با انتخاب مادر صورت می‌گیرد و بعد از آن نیز تازه انتخاب آغاز می‌گردد. بگذارید بدین صورت ادامه دهم و مثالهایی زنده را بیاورم شاید مسئله، به خوبی، آشکار گردد:

– مادری که بدون در نظر گرفتن عواقب بسیار وخیم زایمان به صورت غیر طبیعی، سزارین را تنها به دلیل اینکه متحمل درد نشود و یا شکل اندام خود را از دست ندهد تن به این زایمان می دهد …

– مادری که برای اطمینان از دختر یا پسر بودن و دلایل واهی دیگر، بارها و بارها در معرض انواع آزمایشات و پرتوها که سونوگرافی دیگر مثل نقل و نبات است قرار می گیرد….

– مادری که به خاطر به هم نخوردن تناسب اندام از شیر دادن به فرزند خودداری می‌کند و او را با انواع شیر خشک بزرگ می‌کند ….

– مادر کارمندی که قانونا شش ماه فرصت دارد تا از مرخصی زایمان استفاده نماید، اما هنوز سه ماه تکمیل نشده بخاطر اینکه فرصت شغلی و یا پست خود را از دست ندهد مرخصی خود را نیمه رها کرده و در محل کار خود حاضر می‌شود …

– مادری که فرزند بیمار یک ساله اش را به عمه و یا خاله می سپارد و خود در اردویی که به صورت تور برگزار شده و از قبل برنامه‌ریزی شده شرکت می نماید تا این فرصت را ازدست ندهد!!!

– مادرانی که کودکان (دختر) شش تا هشت ساله خود را به مربیان مرد می‌سپارند تا در مسابقات ورزشی که به فاصله ۱۲۰۰ کیلومتری از شهر خود برگزار می‌شود شرکت نمایند و یک هفته را دور از خانواده و در کنار مردان غریبه سپری نمایند!

– مادری که به دلیل از دست ندادن فرصت خرید، کودک ۴ ماهه را در داخل اتومبیل قرار می‌دهد و ساعت‌ها جهت یافتن کالای مورد نیاز در خیابان پرسه می‌زند!

اینها را که گفتم تنها و تنها گوشه‌ای از اقدامات نامادرانه مادران امروزی است که بسیار عادی جلوه می‌نماید و اینکه سزارین ،پرتوهای پزشکی ،استفاده از شیر خشک ،دوری مادر در ماههای اول زندگی از کودک ،تنها گذاشتن کودک در ماشین و هزاران از این گونه موارد، عواقب بسیار بدی به دنبال داشته و هرگز قابل جبران نیست و نیاز به بحث‌های کارشناسی دارد که از حوصله این نوشتار خارج است….

البته یقین دارم که این مطالب با نقدهای تند مردم بخصوص خانم ها روبرو خواهد شد چرا که مطالب ذکر شده در جامعه به صورت عادی و روتین در آمده و شاید زیاد مفهوم نباشد اما چه خوب خواهد بود اگر یک بار هم این مطالب پیش مادران دهه های گذشته خوانده شود.

با این مختصر توضیحات از این گونه اجرای مسئولیت مادرانه، با علم بر اینکه هنوز هم نقش مادری نقشی بس سنگین است اما آیا می توان گفت بهشت زیر پای مادران است؟/ جواد باقری