گروه سیاست: الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان در گفت‌وگو با تلویزیون دولتی این کشور گفته بود که؛ «ما دالان‌زنگزور (سیونیک) را اجرا خواهیم کرد، ارمنستان بخواهد یا نخواهد. اگر بخواهد، آسان تر حل خواهد شد و اگر نخواهد با زور حل خواهیم کرد. همانطور که من قبل از جنگ و در زمان جنگ گفته بودم خودتان با خوشی از اراضی ما گم شوید، در غیر این صورت شما را با زور بیرون می اندازیم. اینگونه نیز شد. سرنوشت دالان‌زنگزور نیز همینطور خواهد شد.» کارشناسان زیادی به این سخنان الهام علی‌اف واکنش نشان داده‌اند. آنار محمدلی، کارشناس سیاسی جمهوری آذربایجان در واکنش به این سخنان رئیس‌جمهور گفت: «باید با پرهیز از موضع‌گیری‌های افراطی و غیرحقوقی و انتقامجویانه نظیر ادعای ارضی تاریخی در مورد سیونیک ارمنستان، با پیدا کردن راه حل های منطقی برای حل مسایل با ارامنه قراباغ، از زمینه سازی برای وقوع جنگ چهارم قراباغ جلوگیری کرد.»

آنار محمدلی در گفتگو با کانال یوتیوبی “ساعت آذربایجان” با اشاره به وقوع جنگ اول قراباغ در سال ۱۹۱۸، جنگ دوم در سال ۱۹۸۸ و جنگ سوم قراباغ در ۲۰۲۰ گفت : «مطرح کردن این موضوع از زاویه ادعاهای ارضی تاریخی خوشایند نیست. سیاستمداران نباید با طرح ادعای ارضی در مورد زنگزور که اکنون استان سیونیک ارمنستان است و در چارچوب مرزهای شناخته شده ارمنستان در سازمان ملل قرار دارد، برای نسل‌های آینده مشکل باقی بگذارند. حل مساله گشایش خطوط مواصلاتی از این منطقه، با این نوع بیانیه‌ها و ادعای ارضی تاریخی بر این منطقه امکان پذیر نیست. مگر ما به اراضی به رسمیت شناخته شده کشوری که در سازمان ملل عضویت دارد، حمله خواهیم کرد؟ ما برای رفع بی عدالتی که در حق جمهوری آذربایجان شد، نه  به زنگزور (سیونیک) بلکه باید به طرف آق‌دره و خان‌کندی (قراباغ کوهستانی) برویم که خارج از کنترل جمهوری آذربایجان باقی مانده است. مگر چند درصد از اهالی جمهوری آذربایجان خواهان بازگرداندن زنگزور هستند؟ این نوع موضع گیری‌های پوپولیستی اصلا مورد نیاز نیست. اکنون وضعیت حقوقی سه ، چهار درصد از خاک جمهوری آذربایجان که تحت کنترل نیروهای صلح بان روسیه قرار دارد، معلوم نیست. باید وضعیت حقوقی این منطقه و همچنین وضعیت حقوقی نیروهای روسیه مستقر در آنجا را معین کرد. اینکه هر هفته رییس جمهوری آذربایجان ارمنستان را به تسخیر زنگزور تهدید کند، به حل مساله کمکی نمی کند، بلکه به شعله ور شدن مناقشه کمک می‌کند.»

آنار محمدلی افزود: «اکنون باید جمهوری آذربایجان با اعلام ایجاد اصلاحات در نظام مدیریت محلی مناطق مختلف کشور و ایجاد نظام بلدیه محلی ، بتواند به جوامع محلی این اطمینان خاطر را بدهد که با این اصلاحات می توانند عادات و رسوم و میراث فرهنگی و دین  خود را حفظ کنند و با این اصلاحات، ارامنه نیز حق خواهند داشت که کلیساها و میراث تاریخی خود را حفظ کنند. اگر چنین اصلاحاتی انجام نشود، مساله حل نخواهد شد. برای این کار، اجازه گرفتن از روسیه نیز لازم نیست، بلکه فقط اراده سیاسی لازم است. در صورت انجام این اصلاحات، اگر ارامنه آن را هم نپذیرند، در آن صورت می توان آنها را تنبیه کرد.»

آنار محمدلی افزود: «در درون جامعه جمهوری آذربایجان، صاحبان این دیدگاه که با ایجاد خودمختاری ارامنه در ترکیب جمهوری آذربایجان ، حل مساله امکان پذیر خواهد بود، تقویت شده است. باید این دیدگاه را بیشتر تقویت کرد تا جنگ چهارم قراباغ روی ندهد. در میان ارامنه هم صرف نظر از طیف بی تفاوت به این موضوع و طیفی که خواستار انتقام گیری است، باید طیف واقع بینی را که شرایط را درک می کنند و خواستار به توافق رسیدن با جمهوری آذربایجان هستند را تقویت کرد.»

آنار محمدلی افزود: «اکنون موقعیت جمهوری آذربایجان در مساله قراباغ شبیه موقعیت ارمنستان در سال ۱۹۹۴ است. در آن سال ارمنستان با پیروزی قاطعی که کسب کرده بود، می توانست با اعطای گذشت های جدی، مناقشه قراباغ کوهستانی را برای همیشه حل کند. اما، ارمنستان نتوانست گذشت های جدی بکند و مساله  شوشا و موضوع کریدور لاینحل ماند. در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ هم خیلی به توافق نزدیک شده بودند و اگر با گذشت‌های جدی توافق می‌شد، برای یک دوره انتقالی ۲۰ تا ۲۵ ساله ، نظارت بین المللی حاکم می شد و بعد هم همه پرسی برگزار می شد که این توافق حاصل نشد. امروز نیز جمهوری آذربایجان در همان موضع برتر قرار دارد و باید با استفاده از این موضع برتر و با گذشت های جدی ، زمینه تکرار اشتباه ارمنستان را از بین برد تا جنگ چهارم قراباغ روی ندهد.»

آنار محمدلی افزود: «باید با مردم جمهوری آذربایجان شفاف حرف بزنند. شعار دادن در مورد زنگزور و غیره ، راه حل مساله نیست. ریاکاری را ببینید در چه حدی است که نمایندگان مجلس جمهوری آذربایجان سخنرانی هایی را که درباره قراباغ در مجمع پارلمانی شورای اروپا می کنند، حاضر نیستند همان سخنرانی را در خود مجلس جمهوری آذربایجان بکنند. اگر رویکرد مسئولانه به حل مساله قراباغ وجود نداشته باشد، همان اشتباه ارامنه را ما تکرار خواهیم کرد.»