خبر صبح/ گروه سیاست: در حالی که این روزها افکار عمومی مردم آذربایجان درباره آلودگی زیست محیطی رودخانه ارس توسط ارمنستان مشغول است، خبر می‌رسد که یک چالش محیط زیستی و کشاورزی دیگر در راه است. ترکیه پس از سد سازی های پی در پی در سرچشمه‌های دجله و فرات که موجب بحران‌های زیست محیطی در سوریه و عراق و حتی موجب حرکت ریزگردها به سمت ایران شده است، یک سد بزرگ در ناحیه ساری‌قمیش استان قارص بر روی سرچشمه‌های رودخانه ارس تاسیس خواهد کرد. در این خصوص مقامات ترکیه‌ای اعلام کردند این سد بزرگ برای مهار آب رود ارس در ناحیه ساری قمیش در ۲۰۲۰ به مرحله بهره برداری خواهد رسید.

 براساس گزارش سایت «قارص مانشتی، تورکئر اوکسوز» استاندار قارص اعلام کرده است عملیات ساخت سد و نیروگاه کاراکورت که بر روی سد ارس در حال احداث است، با امکانات داخلی و سرمایه ترکیه در حال اجرا است. این بزرگترین طرح حوزه آبخیزی رود ارس است که در منطقه استان قارص ترکیه است. سد کارا کورت و نیروگاه برق آبی این سد با توان ۱۰۰ مگاوات از سال ۲۰۱۷ میلادی در حال احداث است و این سد در سال ۲۰۲۰ میلادی تکمیل و بهره برداری خواهد شد.

 بنا به گزارش اداره امور آب ترکیه؛ ارتفاع سد ۱۲۴ متر است. سد کارا کورت، آب شرب، کشت و صنعت و آبیاری دشت ایغدیر و استان قارص ترکیه را تامین خواهد کرد.  طول بدنه این سد ۱۴۲ متر و طول تاج سد ۴۹۷ متر و در ساخت این سد عظیم شش میلیون متر مکعب عملیات سنگ ریزی و اسفالت انجام شده است.

 حجم ذخیره آب سد کارا کورت حداقل یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون متر مکعب خواهد بود.  بعد از تکمیل احداث این سد در ماه آوریل وماه مه هر سال آبگیری خواهد شد و در ماه های دیگر که بارندگی و حجم اب کاهش خواهد یافت ، ذخایر آب سد مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت.

 گفتنی است که سدسازی ترکیه بر روی رودخانه ارس، حجم آب جاری این رود را  ۱.۶ میلیارد متر مکعب کاهش می‌دهد و بحران آب را در شمالغرب ایران تشدید می کند. بخش های وسیعی از کشتزارها و باغات استان‌های آذربایجان و اردبیل ایران و نیز جمهوری آذربایجان وابسته به آب این رودخانه است.

 پیش بینی می شود ایران، ارمنستان و جمهوری آذربایجان تحت تاثیر این سد، دچار چالش‌های محیط زیستی بشوند. ترکیه از ابزار سدسازی بر بستر رودخانه ها به عنوان اهرمی ژئوپلیتیک علیه همسایگان خود استفاده می کند. جمله معروف تورگوت اوزال خطاب به کشورهای پایین دست رودخانه‌های دجله و فرات در دهه ۱۹۸۰ وجود دارد که نشان دهنده الگوی اصلی سیاست این کشور در زمینه آب است: «ما به عربها نمی گوییم که با نفت شان چه کار کنند. آنها هم به ما نگویند که با آب مان چه کار کنیم».